Зачепиловка (укр. Зачепилівка, англ. Zachepylivka), посёлок городского типа, Зачепиловский поселковый совет, Зачепиловский район, Харьковская область.
Код КОАТУУ — 6322255100. Население по переписи 2001 года составляет 4409 (2017/2392 м/ж) человек.
Является административным центром Зачепиловского района.
Является административным центром Зачепиловского поселкового совета, в который, кроме того, входят сёла Нагорное и Скалоновка
Посёлок городского типа Зачепиловка находится на левом берегу реки Берестовая возле места впадения в неё реки Вшивая (левый приток), выше по течению реки Вшивая примыкает к селу Николаевка, на противоположном берегу реки Берестовая расположены сёла Нагорное и Кочетовка, ниже по течению примыкает село Скалоновка. Река Берестовая извилистая, на ней много лиманов и заболоченных озёр, в т. ч. озеро Горелое. На расстоянии в 1 км находится железнодорожная станция Зачепиловка.
Zaczepyliwka - osiedle typu miejskiego w obwodzie charkowskim Ukrainy, siedziba władz rejonu zaczepyliwskiego.
Miejscowość powstała w połowie XVIII wieku. Obecnie liczy około 4400 mieszkańców.
Zaczepilowskij rejon został utworzony 8 grudnia 1966 roku, jego administracyjnym
centrum jest osada Zaczepilowka. Powierzchnia ogólna rejonu 793,6 h, albo 2,5
terytoriów Charkowskiego obwodu. W Rejonie można naliczyć 36 zaludnionych
punktów, które są podporządkowane 9 wiejskim i 1 osiedlowej radzie.
Przez
terytoria Zaczepilowszczyzny przepływa 5 rzeczek: Berestowa, Orzeł, Orczyk,
Wosziwa, ogólna długość tych rzek wynosi 222,85 km
Narodowy skład ludności
rejonu - Ukraińcy, Rosjanie, Armenczycy, Litwini, Łotysze, Estończycy, Niemcy,
Cygane.
Współczynnik urodzeń w rejonie w 2004 roku wynosił 8 osób na 1000,
śmiertelność - 20 osób na 1000.
Dokładnej daty stworzenia osady Zaczepilówka
nie ustalono. Według jednego ze źródeł osada była założona przez zaporoskich
kozaków w pierwszej połowie XVII stulecia, według innych źródeł - na przełomie
XVII stulecia - i początku XVIII stulecia, kiedy przesiedleńcy z Połtawskiego
pułku zasiedli chutory na brzegach Orczyka, Berestowyej i Orła.
Terytorium
rozwijało się powoli. Wzrostowi osady przeszkadzały stałe zagrożenia ze strony
krymskich Tatarów, którzy w latach 1737-1738 zburzyli dużo wsi.
W 1802 roku,
po stworzeniu Połtawskiej guberni, Zaczepilówka stała się własnym centrum
Konstyngradzkiego rejonu. Proces klasowego rozwarstwienia na wsi nasilił się w
reformowanym okresie.
Już w drugej połowie XIX stulecia, w rękach wiejskich
bogaczy skupiła się duża ilość działek rolnych, zdobytych kosztem zubożenia
nędzniczych gospodarstw. Zdesperowana chłopska biedota, która pracowała w
dworskich majątkach, w 1902 roku uczestniczyła w rozgromieniu ekonomicznych
założeń Zinowiewa i Katernica, wybuchło kilka powstań chłopskich. Carski rząd
okrutnie obszedł się z uczestnikami powstań.
Radziecka władza została
ustalona w Zaczepilówce w styczniu 1918 roku.
Swój wkład do rozwoju
literatury wnieśli urodzoni w Zaczepilówce: Rud Mikołaj Daniłowicz - prozaik,
poeta, publicysta, autor wielu utworów, nazwanych później "artystyczną biografią
Ukrainy", a także Rzyzniak Anton Fedorowicz - prozaik, dziennikarz, który może
sie pochwalić dorobkiem ponad 100 utworów.
Na terytorium rejonu do naszych
czasów zachowały się pozostałości, tak zwanej, "Ukraińskiej linii". Ten
system obronnych umocnień był zbudowany w latach 1731-1742 roku nakazem
carskiego rządu dla obrony południowych granic Rosyjskiego imperium od napadów
ze strony Krymskiego chanatu. Dwie (z 18) twierdz - Kozłowska i Siedoriwska - były
rozmieszczone na terytorium współczesnego rejonu.
Czas zniszczył drewniane
umocnieńia, obecnie pozostał tylko wysoki wał wzdłuż rzeki Berestowa gdzie
ustawiono pomnik w miejscu pozostałości Kozłowskiej twierdzy, który przypomina o
tych dawnych wydarzeniach.
Jedną z najwydatniejszych pamiątek naszego rejonu
jest świątynia Mikołajewska Moskiewskiego patriarchatu, w wsi Orczyk, która
została zbudowana bez udziału żadnego gwoździa w 1850 roku.
Wielka wojna
Ojczyźniana pozostawiła niezapomniany odcisk w historii rejonu. Na frontach
wojny walcząć z fszystowskimi najeźdźcami wzięło udział ponad 10 tysięcy
zaczepilan.
7 października 1941 roku niemiecko-faszystowscy najeźdźcy
rozpoczęli okupację rejonu. Podczas okupacji zniszczono wszystko co się dało:
zburzono dworzec i rozpoczęte budowy, kołchozowe pomieszczenia, rozgrabiono i
spalono składy i sklepy, szkoły i szpital, domy mieszkalne, wywieziono bydło i
chleb. Ponad 4 tysiące Zaczepilan nie wróciło z frontu II wojny Światowej do
domu.
19 września 1943 roku Zaczepilowski rejon został wyzwolony z pod
niemieckiej okupacji siłami pododdziałów, które weszły w skład 14-ej, 15-ej i
16-ej Gwardii, dywizji 5 armii radzieckich sił zbrojnych.
Rozwój rejonu
trwa. W ostatnich latach intensywnie przeprowadza się gazyfikacja zaludnionych
punktów rejonu.W 2004 roku uruchomionoo nowe skrzydło Runiwijskiej wiejskiej
ogólnokształcącej szkoły I-III stopnia.
W rejonie zawsze poświęcano dużą
uwagę rozwojowi fizycznemu i kultury sportowej. Na dzisiaj funkcjonuje tutaj 14
sportowych sal, a także 13 urządzonych piłkarskich boisk.Zaczepilowska gazeta
"Zwycięstwo" wydawana jest od 1933 roku.

